Przejdź do treści
Zagubieni

Zgubione znalezione Facebook a publiczny wykaz rzeczy znalezionych

Hotel, galeria czy przewoźnik może informować o zgubach na Facebooku, ale post nie zastąpi ewidencji. W grupie zgubione znalezione rzecz ginie w ciągu doby, zdjęcie podpowiada oszustom cechy do weryfikacji, a wydanie nie zostawia żadnego dowodu. Bezpieczniej jest publikować krótki post z odesłaniem do wykazu obiektu i weryfikować właściciela poza Facebookiem.

Wrzucasz zguby gości na fanpage obiektu

Zagubieni daje wykaz rzeczy znalezionych po polsku, pytania weryfikacyjne i protokół wydania. Plany od 199 zł netto miesięcznie.

Zobacz system lost and found

Dlaczego obiekty wrzucają zguby na Facebooka

Bo to szybkie i darmowe. Recepcjonistka robi zdjęcie portfela, wrzuca je na fanpage hotelu albo do lokalnej grupy zgubione znalezione, i po godzinie ktoś udostępnia post dalej. Czasem to działa, bo lokalne grupy mają po kilkadziesiąt tysięcy członków, a właściciel portfela mieszka dwie ulice dalej. Media opisywały przypadki, w których aparat ze zdjęciami wrócił do właściciela właśnie dzięki udostępnieniom.

Problem zaczyna się przy skali. Galeria handlowa przyjmuje kilkadziesiąt rzeczy miesięcznie, przewoźnik miejski kilkaset. Przy takiej liczbie fanpage zamienia się w tablicę ogłoszeń, której nikt nie przegląda, a obsługa klienta spędza popołudnie w wiadomościach prywatnych. Do tego dochodzą trzy ryzyka, których nie widać przy pierwszym poście: oszuści, dane osobowe i brak dowodu wydania.

Czy obiekt może publikować rzeczy znalezione na Facebooku

Odpowiedź w skrócie: może informować, że rzeczy są w punkcie, ale nie powinien pokazywać cech, po których weryfikuje właściciela, ani danych z dokumentów. Publikuj kategorię, ogólny kolor, datę i miejsce znalezienia oraz odesłanie do wykazu obiektu. Zdjęcie dowodu, karty z nazwiskiem albo zawartości portfela wystawia właściciela na kradzież tożsamości.

Dane osobowe ze znalezionych dokumentów podlegają przepisom o ochronie danych. Wytyczne i decyzje w tej sprawie publikuje Urząd Ochrony Danych Osobowych. Obiekt, który wrzuca zdjęcie legitymacji studenckiej z imieniem i nazwiskiem do grupy liczącej 40 tysięcy osób, ujawnia te dane szerzej, niż potrzeba do oddania rzeczy. Na skargę właściciela odpowiada administrator, czyli obiekt, a nie Facebook.

Co pokazać w poście, a co zostawić w ewidencji

Dobra zasada: post ma pomóc właścicielowi rozpoznać, że to może być jego rzecz, ale nie może dać obcej osobie odpowiedzi na pytania kontrolne. Tabela poniżej rozdziela pola na publiczne i wewnętrzne.

InformacjaPost na FacebookuPubliczny wykaz obiektuPole wewnętrzne rejestru
Kategoria (telefon, portfel, klucze)TakTakTak
Data i ogólne miejsce znalezieniaTakTakTak, z dokładnym miejscem
Ogólny kolor, markaOstrożnie, bez modeluTakTak
Zdjęcie całej rzeczyNieNieTak
Tapeta telefonu, naklejki, grawer, brelokNieNieTak, do pytań weryfikacyjnych
Zawartość portfela lub torbyNieNieTak, spisana przy dwóch osobach
Imię i nazwisko z dokumentuNieNieTak, do kontaktu z właścicielem
Numer pozycjiTakTakTak

Numer pozycji w poście ma sens: osoba, która pisze w wiadomości „chodzi o pozycję 1482”, od razu trafia do właściwego wpisu, a obsługa nie musi przewijać wątku. Pełną listę pól z przykładami pokazuje przykład rejestru rzeczy znalezionych.

Jak oszuści wykorzystują posty o zgubach

Schemat jest prosty. Ktoś widzi zdjęcie telefonu w różowym etui z naklejką kota, pisze do obiektu „to mój telefon, różowe etui, naklejka z kotem” i przychodzi po odbiór. Pracownik, który ma tylko post na fanpage, nie ma o co dopytać, bo wszystkie cechy są publiczne. Rzecz wychodzi, a dwa dni później zgłasza się prawdziwy właściciel. Serwisy technologiczne od lat ostrzegają, że lokalne grupy na Facebooku są wylęgarnią oszustw, także tych związanych z zagubionym bagażem i przesyłkami.

Druga odmiana dotyczy samego obiektu. Fałszywe profile kopiują zdjęcia z posta i piszą do osób, które w komentarzach napisały „to chyba moje”, z prośbą o drobną opłatę za wysyłkę. Właściciel płaci oszustowi, a do obiektu zgłasza się z pretensjami. Obiekt, który odsyła z posta do własnego wykazu i mówi wprost „nie pobieramy opłat przez komunikator”, zamyka tę drogę.

Obrona jest jedna: cechy, o które pytasz przy wydaniu, nigdy nie trafiają do publikacji. Pytasz o tapetę ekranu, liczbę kart w portfelu, napis na breloku, i zapisujesz odpowiedź przy pozycji. Przy wydaniu powstaje protokół wydania rzeczy znalezionej z datą, sposobem potwierdzenia i podpisem.

Ile czasu kosztuje obsługa zgub przez Facebooka

Przykład roboczy, do podstawienia własnych liczb. Galeria handlowa przyjmuje 80 rzeczy miesięcznie. Każdą wrzuca na fanpage, co z wycięciem zdjęcia i opisem zajmuje 4 minuty. Pod postem i w wiadomościach pojawiają się średnio cztery pytania, w tym udostępnienia z prośbą o szczegóły i osoby, które zgubiły coś innego. Każda odpowiedź to 3 minuty.

CzynnośćTylko FacebookPost z odesłaniem do wykazu
Przygotowanie wpisu (80 pozycji)320 min80 min wpis w rejestrze, post zbiorczy raz dziennie 30 x 5 min = 150 min
Odpowiedzi na pytania80 x 4 x 3 min = 960 min80 x 1,5 x 3 min = 360 min
Szukanie rzeczy przy wydaniu80 x 5 min = 400 min80 x 1 min = 80 min
Razem w miesiącuokoło 28 godzinokoło 11 godzin

Różnica to około 17 godzin pracy miesięcznie przy jednym punkcie. Plan Start za 199 zł netto obejmuje do 300 pozycji w jednej lokalizacji, a obiekty z kilkoma punktami biorą plan Biznes, który ma też pytania weryfikacyjne i rejestr dowodowy. Szczegóły są w cenniku. Galerie mają osobną stronę rejestr rzeczy znalezionych dla centrów handlowych.

Procedura, która łączy Facebook i wykaz

Facebook nie musi znikać. Zasięg lokalnej grupy pomaga, gdy właściciel nie wie, gdzie zgubił rzecz. Chodzi o to, żeby post kierował do miejsca, w którym obiekt ma kontrolę.

1. Wpis w rejestrze przed postem

Rzecz dostaje numer, zdjęcie i opis w ewidencji, zanim ktokolwiek wspomni o niej w internecie. Cechy ukryte idą do pola wewnętrznego. Bez tego kroku post jest jedynym śladem zguby, a po tygodniu nikt nie wie, czy portfel z posta nadal leży w sejfie.

2. Post zbiorczy zamiast posta na każdą rzecz

Raz dziennie albo raz w tygodniu krótki post: „W punkcie informacji czekają: 3 telefony, 2 portfele, klucze z brelokiem, parasole. Pełna lista z numerami w wykazie” i link. Bez zdjęć konkretnych rzeczy. Fanpage przestaje wyglądać jak tablica ogłoszeń, a lista zawsze jest aktualna.

3. Weryfikacja poza komunikatorem

Na wiadomość „to moje” odpowiadasz pytaniem o cechę ukrytą albo zaproszeniem do punktu z dokumentem. Nie wysyłasz zdjęcia rzeczy osobie, która jeszcze nie potwierdziła, że jest właścicielem, bo wtedy każda następna osoba zna już odpowiedzi.

4. Wydanie z protokołem

Odbiór w punkcie albo wysyłka po weryfikacji, w obu przypadkach z wpisem: kto odebrał, jak potwierdził tożsamość, kiedy. W razie wysyłki w uwagach numer przesyłki i zgoda właściciela na koszt.

5. Termin i przekazanie

Rzeczy nieodebrane po terminie trafiają do decyzji według regulaminu, a te, które tego wymagają, do starosty. Obowiązki zarządcy omawia poradnik co nakazuje ustawa o rzeczach znalezionych, a tekst ustawy jest w Internetowym Systemie Aktów Prawnych. Post na Facebooku nie liczy terminów, rejestr tak.

Grupy zgubione znalezione czy fanpage obiektu

Lokalna grupa zgubione znalezione ma zasięg, ale jej regulamin ustala administrator grupy, posty spadają w dół po kilku godzinach, a komentujący dopisują własne zguby pod cudzym postem. Fanpage obiektu daje kontrolę nad treścią, ale ma mały zasięg i te same problemy z wiadomościami. Najlepiej sprawdza się połączenie: rejestr jako źródło prawdy, wykaz jako adres dla gości, a Facebook tylko jako kanał, który na ten adres kieruje.

Hotele mają tu dodatkową przewagę: zna się nazwisko gościa i numer pokoju, więc zamiast posta wystarczy wiadomość do gościa po wymeldowaniu. Opisuje to poradnik rzeczy znalezione w hotelu. Przewoźnicy i galerie nie znają klienta, dlatego wykaz online robi u nich największą różnicę.

Najczęstsze pytania

Czy można wrzucić zdjęcie znalezionego dowodu osobistego na Facebooka

Nie warto. Zdjęcie dowodu ujawnia imię, nazwisko, numer dokumentu i wizerunek, co ułatwia kradzież tożsamości. Obiekt powinien skontaktować się z właścicielem bezpośrednio albo przekazać dokument właściwemu organowi, a w poście napisać najwyżej, że w punkcie czeka dokument tożsamości, bez szczegółów.

Jak sprawdzić, czy osoba z Facebooka jest właścicielem rzeczy

Zapytaj o cechę, której nie było w żadnej publikacji: tapetę ekranu, zawartość portfela, napis na breloku, rysę na obudowie. Zapisz odpowiedź przy pozycji w rejestrze. Przy odbiorze poproś o dokument i wpisz w protokole, jak potwierdzono tożsamość. Nie wysyłaj zdjęcia rzeczy przed weryfikacją.

Czy grupa zgubione znalezione zastąpi rejestr rzeczy znalezionych

Nie. Grupa nie przechowuje historii pozycji, nie liczy terminów przechowywania i nie zostawia dowodu wydania. Gdy pojawi się spór o to, komu oddano telefon, obiekt potrzebuje wpisu z datą, osobą i podpisem. Facebook może kierować ludzi do wykazu, ale ewidencję prowadzi się w rejestrze.

Obiekt, który chce przenieść zguby z fanpage do jednego miejsca, znajdzie opis funkcji i plany na stronie lost and found software po polsku.

Zgubiłeś rzecz w komunikacji, hotelu albo centrum handlowym

Sprawdź wykaz i przygotuj gotowe zgłoszenie do biur rzeczy znalezionych.

Zgłoś zgubę

Załóż konto organizacji i prowadź ewidencję w jednym miejscu

Podaj adres e-mail, potwierdź go kodem i gotowe.